رژیم درمانی در سندرم نفروتیک

سندرم نفروتیک بیماری است که در آن غشاء مویرگهای گلومرولی در کلیه آسیب دیده است

 

پروتئین اوری مهمترین ویژگی سندرم نفروتیک می باشد .

 در درمان سندرم نفروتیک ابتدا باید علت بوجود آورنده بیماری شناسایی و کنترل شود. برحسب علت بیماری معمولا از دارو های سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن از جمله گلوکوکورتیکوئیدها  (مانند پردنیزون) و سیکلوسپورین استفاده میشود. همچنین برای کاهش فشار خون مویرگهای گلومرولی و در نتیجه کاهش دفع پروتئین از داروهای مهار کننده مانند کاپتوپریل و انالاپرین استفاده می شود .

پروتئین

  دریافت زیاد پروتئین ،سبب آسیب دیدن بیشتر غشاء مویرگهای گلومرولی و افزایش پروتئین اوری می شود.لذا میزان مجاز پروتئین دریافتی در این بیماران از 0.8 تا 1 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در نظر گرفته می شود . همچنین ، میزان پروتئین دفع شده از طریق ادرار 24 ساعته نیز به این میزان اضافه می گردد .

 

چربی

  در این بیماران بدلیل آنکه ناهنجاریهای لیپیدی مانند بالا بودن کلسترول تام و تری گلیسرید وجود دارد لذا باید در رژیم غذایی آنها موارد زیر رعایت شود :

1-میزان کلسترول دریافتی به کمتر از 200 میلی گرم در روز کاهش داده شود پس لازم است منابع غنی از کلسترول از قبیل تخم مرغ، دل،جگر و مغز در رژیم غذایی آنها محدود گردد .

2- چربی مورد استفاده در رژیم غذایی باید از نوع روغن های غیر اشباع باشد .

3-نحوه پخت غذا باید به صورتی باشد که از شکسته شدن باندهای مضاعف اسیدهای چرب غیر اشباع جلوگیری شود .

 

سدیم

افزایش فشار خون بویژه فشار خون گلومرولی می تواند سبب تشدید پروتئین اوری شود لذا جهت کنترل میزان فشار خون علاوه بر داروهای کاهش دهنده فشار خون بایستی رژیم غذایی بیماران نیز از نظر سدیم محدود باشد. لذا میزان سدیم دریافتی در غذا  در حدود 2000 میلی گرم ( 2 گرم) در روز محدود می شود .

در صورتیکه بیمار از داروهای دیورتیک استفاده مینماید دیگر محدودیت سدیم ضروری به نظر نمی رسد .

 

پتاسیم و فسفر

محدودیت پتاسیم و فسفر دررژیم غذایی بیماران وجود  ندارد زیرا دفع انها از طریق ادرار به خوبی صورت می گیرد .

 

ویتامین (D)و کلسیم

  به دلیل دفع پروتئین های باند کننده ویتامین D(که به آنها ویتامین D چسبیده است) غلظت ویتامین D در خون پایین می آید و این امر میتواند سبب هیپو کلسمی در این بیماران شود .

 

ویتامین E

تجویز مکمل ویتامین E جهت پیشگیری از بیماریهای قلبی و عروقی در این بیماران توصیه میشود.

 

آهن

با وجودیکه دفع پروتئین حمل کننده آهن در خون یعنی ترانسفرین از طریق ادرار افزایش یافته است تا زمانیکه کمبود آهن در بیمار ثابت نشده از تجویز مکمل اهن پرهیز می شود زیرا با تجویز آهن درصد اشباع ترانسفرین در خون بالا می رود و این امر می تواند سبب آسیب بیشتر کلیه ها گردد .

 

روی

پروتئین اصلی حمل کننده روی در خون آلبومین می باشد  لذا در سندرم نفروتیک بدلیل افزایش دفع پروتئین از طریق ادرار، دفع روی نیز افزایش می یابد . درصورت احتمال کمبود روی و صلاحدید پزشک ، تجویز مکمل روی می تواند صورت گیرد .

مکمل های زیر به صورت روزانه برای بیماران سندرم نفروتیک تجویز می شود :

1-            حداقل یک قاشق مربا خوری شربت B-Complex

 2-           یک قرص 100 میلی گرمی ویتامین E

 3-           اسیدهای چرب امگا-3 به میزان 1000 میلی گرم( در صورتیکه غلظت گلوکز ناشتا سرم بالاتر از 110نباشد

 4-           یک قرص کربنات کلسیم 500 میلی گرم ( در این بیماران قرص کربنات کلسیم همراه با وعده های غذا مصرف نشود زیرا نیازی به کاهش جذب فسفر نیست ، قرص در فاصله دو وعده غذا میل شود

برگرفته از کتاب؛  "رژیم درمانی در بیماریهای کلیه" ، دکتر هادی طبیبی ، ویرایش 6، سال 1392، ص 8 -43



برچسب ها : رژیم درمانی سندرم نفروتیک کلیه تغذیه

مطالب مرتبط

نظرات کاربران